Жирито на Интернационалниот театарски фестивал „Актерот на Европа 2017“ во состав Мето Јовановски - претседател,  доц. Гоце Ристовски, и Доц. Љиљана Котеска - Плевнеш, и Мартин Кочовски ги додели следниве награди:

• Актер  на Европа 2017 - Снежина Петрова, Нов Бугарски Универзитет Софија, за нејзината изведба „Не јас“  работена по мотиви на текстовите на  Семјуел Бекет.
• Награда Jaques Lacarriere за претставата „Екстремофил“ - Александра Бадеа во копродукција на „Скарфејс Ансамбл“ - Стразбур, Франција и „Интернационален фестивал на Атина и Епидаур“, Грција.
• Награда „Наум Манивилов Преспански“ - за претставата „Отворач за конзерви“ од Виктор Лану на Народен театар Штип.
• Награда „Јавност“ - за сценска инвенција и социјално истражување, за претставата „Животот е лото“ - Хапи театар во копродукција со Карт Бланш театар, Земун, Србија.
• Награда „Млада Европа“ на академската група на Нациоанлнот универитет за театар и филм од Букурешт, Романија.
• Гран При за претстава во целина - „Анонимус Венис“ ИТИ Центар Приштина, Косово
• Почесна награда Актер на Европа 2017 - Иван Перковиќ.

The jury members of The International Theater Festival Actor of Europe 2017, Meto Jovanovski - president, Assoc. Goce Ristovski, Assoc. Ljiljana Koteska - Plevnes and Martin Kochovski, presented the following awards:

• Actor of Europe 2017 - Snezhina Petrova from New Bulgarian University - Sofia, for her performance "Not me", inspired by the works of Samuel Beckett.

• Award Jaques Lacarriere for performance "Extremophile" by Alexandra Badea - Scraface Ensemble Strasbourg (France) and International festival of Athens an Epidaur (Greece).

• Award Naum Manivilov Prespanski - for the play "Can Opener" by Victor Lanoux - Naroden Teatar Stip, Macedonia.
• Award Javnost - for stage experiment and invention, for the play "Life is Lotto" by Vladimir Gjurgjevic -  Happy Theatre and Carte Blanche Theatre, Zemun, Serbia.
• Grand Prix for the performance “Anonymous Venice” by Giuseppe Berto" - ITI Center, Kosovo
• Award "Young Europe 2017" Students of Performing Arts (Acting) Department of
  National University of Theater and Film - Bucharest, Romania.
• Honorary award Actor of Europe 2017 - Ivan Perkovic.

06.07. 2017
АМФИТЕАТАР – РЕСЕН

Свечено отворање

• Обраќање на Јордан Плевнеш
• Обраќање на градоначалникот Ѓоко Стрезовски
• Филм за Марсел Бозоне
• Обраќање на Жорж Бани
• Обраќање на амбасадорот на Франција Тимионие
• Доделување на наградата Актер на Европа 2017 на Марсел Бозоне
• Обраќање на Марсел Бозоне
• Доделување на наградите Клучевите на Преспа 2017 на
• Ристо Василевски (Македонија) и на
• Франсоаз Фитилис Лабрус (Грција, Франција)

• Настап на трите елитни актери на трите јазици на езерото:

•         Мето Јовановски, Македонија
          Димитри Оргоцка, Албанија
          Криса Јоаниду, Грција
• Промоција на проектот „Европскиот театар и драматургија“
• Обраќање на ректорот Николае Мандеа
• Претстава: „Идиот“ – Ф. Достоевски – Адаптација и режија: Богдана Дарие

 Изведба на студентите по актерство на „И.Л. Караѓaле“ – Букурешт, (Романија)

„Убавината ќе го спаси светот“ е познатата изјава што му припаѓа на не помалку познатиот лик Принцот Мишкин, протагонистот на романот „Идиот“ на Ф.М.Достоевски

“Идиот”, според делото на Ф.М.Достоевски
 
Играат:
Принцот Мишкин:Александру Фаиниши
Рогожин: Костас Минцу
Настасија Филиповна:Алекса Тофан
Иполит Терентиев: Александру Петсу
Вариа: Ада Думитру
Ганеа: Козмин Дину
Тотски: Андреј Атабај
Аглајиа: Марина Флуерашу
Генералот Јепанчин: Алин Потоп
Жената на генералот Јепанчина: Никлета Москаленцо
Птицин:Виктор Бадои
 
Режија: Богдана Дарие
Асистент на режија и сценски движења: Ромина Сехланец
Дизајн на светло:Габи Олтенцеану
Дизајн на звук: Андреа Јицман



07.07.2017
Сарај, Ресен


Манастир „Св. Јован Претеча“ с. Слепче
12:00 ч.

„Илјадагодишнина од постоењето на манастирот“
Поздрав на  лауератот Бозоне и учесниците на фестивалот
 

Битола
17ч. Галерија „Магаза“

Отворање на изложба на сликари од Нормандија „Европа овде, Европа таму“ – сто години од Првата светска војна
17:30 ч.

Доделување на интернационалната награда за поезија од манифестацијата „Битолски книжевни паметења“ на францускиот поет Иг Лабрус и промоција на неговата книга „Театар на самракот“.


21:00 „Не јас“ – Текст по мотиви на делата на Самуел Бекет – Адаптација, режија и изведба:
 Снежина Петрова, (Бугарија)
 
21:30 „Отворач за конзерви“ – Виктор Лану (Франција), режија Стојан Матавуљ (Хрватска)
Народен театар Штип (Македонија)
Играат:
Миле Вратоевски
Владимир Тулиев

По експлозија во фабрика за производство на гуми за џвакање, двајца пријатели остануваат заробени во затворен простор, каде што за јадење имаат само една конзерва грашок, но го губат отворачот.


08.07.2017
Сарај, Ресен

„Анонимос Венис“ – Џузепе Берто (Италија)
 Додона Театар, Приштина,  ИТИ Центар (Косово)

Режија: Дрита Беѓоли
Играат: Ментор Зимберај, Џељане Тербуња
Видео дезајн: Џорџо-гур Беѓоли
Сценографија: Лира Зајми
Костими: Валдете Мустафа
Асистент на  костимогаф и сценограф: Јета Бајрами
Музика: Валтон Беќири

Една љубов, една средба, многу болка, многу носталгија и многу малку време за живеење . . .


09.07.2017
Сарај, Ресен

„Ектреомофил“ – Александра Бадеа (Романија)
Режија и адаптација - Елизабет Марие

Изведба на „Скарфејс Ансамбл“- Марсеј, (Франција)
во копродукција со „Интернационалниот фестивал од Атина и Епидаур“ (Грција)

Концепција и режија: Елизабет Мари
Музика и дизајн на звук – Сирил Алата
Коситми и сценски дезајн: Рафаел Блох и Грегори Периер
Дезајн на светло: Василис Клоцолирас
Сценографија и видео дезајн: Игор Галабовски
 
Играат:
Селин Алтипармак
Жак Рајнхард
Ринио Кирјази
Софи Даул
Јасон Битер Короунис

"Extremophile" се втурнува во пукнатините во свеста на началникот на Генералштабот, пилотот на беспилотни летала на војската на САД, на еден млад научник кој се откажува од истражувањето на сметка на потребите на индустријата. Во контекст на нашата меѓусебна размена, на нашите чувства изложени во очите на речиси сите, текстот ги вкрстува каењето и заборавените соништа, компромисите и сомнежите на секој лик.


10.07.2017
Сарај, Ресен
 
 
„Живото е лото“ – Владимир Ѓурѓевиќ (Србија)
Хапи театар во копродукција со Карт Бланш театар, Земун

Режија:Бојана Лазиќ
Видео проекција: Милина Тршиќ
Настапува: Моника Ромиќ (Хрватска)
 
Трагикомедијата „Животот е лото“ говори за низата на неверојатни ситуации низ кои поминува хероината Вера за само 24 часа. Таа доаѓа на железничка станица и по игра на случајот почнува да ја раскажува својата приказна.


11.07.2017
Сарај, Ресен

Свечено затворање
Доделување на наградите


Претстава во чест на наградените:
„Поет за поетите“ – НАСТеатар
Драматизација, режија и изведба – Иван Перковиќ (Србија)
 
Нема многу поети кои што во таа мера се идентифицирале со тоа што го пишуваат. Кај Настасијевиќ песната е состојба на свеста.


 

06.07.2017
Amphitheater Resen

Opening ceremony

• Speech by Mr. Jordan Plevnes, founder of the festival
• Speech by the Mayor of Resen, Djoko Strezovski
• Screening of film about  Marcel Bozonnet
• Speech by Mr. Georges Banu - Professor at the Sorbonne and president the International Association of theatre critics (AICT)
• Speech by H.E. Ambassador of France Christian Timonier
• Presentation of the award Actor of Europe2017 to Marcel Bozonnet
• Speech by Marcel Bozonnet
• Presentation of the awards "Keys of Prespa 2017” to
• Risto Vasilevski (Macedonia) and
• Françoise Phytilis-Labrousse (Greece, France)
• Performance of three elite actors in the three languages ​​of the lake:
  
          Meto Jovanovski, Macedonia
          Dimitri Orgocka, Albania
          Chrissa Ioannidou, Greece
  
• Promotion of the project “European theater and dramaturgy” by the University of audiovisual arts EFTA - Skopje
• Speech by Nicolae Mandea, Rector of University “I.L. Caragiale”, Bucharest
• Play by the students of "I.L.Caraghiale" University Bucharest

Title:  “The Idiot”, after F.M.Dostoievsky
Director and script writer: Bogdana Darie 
Characters :
Prince Mîșkin: Alexandru Făiniși
Rogojin: Kostas Mincu
Nastasia Filipovna: Alexa Tofan
Ippolit Terentiev: Alexandru Petcu
Varia: Ada Dumitru
Ganea: Cozmin Dinu
Toțki: Andrei Atabay
Aglaia: Marina Fluerașu
The General Epancin: Alin Potop
The General`s wife -  Epancina: Nicoleta Moscalenco
Ptițîn: Victor Bădoi
 
Assitant director and movement: Romina Sehlanec
Light design: Gabi Olteniceanu
Sound design: Andreea Jicman


07.07.2017

Monastery "St. Jovan Pretecha ", Slepce
12:00 h.

"Celebration of one thousand years of the monastery"
Greeting of the laureate Bozonnet and the participants of the festival


Bitola
17:00 h.

"Magaza" Gallery
Opening of the exhibition of painters from Normandy "Europe here, Europe there", One hundred years from the First World War.

17:30 h.
Presenting of the international award for poetry of the "Bitola literary memories" to the French poet  Hughes Labrusse, and his book "The Theater of twilight"



Saraj, Resen

21:00 "Not me" - Texts inspired by the works of Samuel Beckett - Adapted and directed by Snezhina Pertova (Bulgaria)

21:30 "Can Opener" - Victor Lanoux (France), Directed by Stojan Matavulj (Croatia)
Naroden Teatar Stip, (Macedonia)

Players:
Mile Vratoevski
Vladimir Tuliev

After the explosion in a chewing gum factory, two friends are trapped in a closed space, and they only have one bean can and no can opener.  


08.07.2017
Saraj, Resen

 “Anonymous Venice” - Giuseppe Berto (Italy)
Dodona Theater, Prishtina and ITI Center (Kosovo)

Director:  Drita Begolli
Actors:  Mentor Zymberal
              Xhejlane Terbunja
(Video,  Xhorgjo – Gur Begolli)
Scenography:  Lyra Zajmi
Costumes:  Valdete Mustafa
Ass. costumes and scenography:  Jeta Bajrami
Music:  Valton Beqiri

One love, one reunion, a lot of pain, a lot of nostalgia and very little time to live…

09.07.2017
Saraj Resen

Extrêmophile - Alexandra Badea (Romania)
Co-production: Scraface Ensemble Strasbourg (France) and International festival of Athens an Epidaure (Greece)

Director, Adaptation - Elizabeth Marie (France)

Players:
Cyril Alata
Selin Altiparmak
Rinio Kyriazi / Sophie Daull
Jason Bitter Kourounis
Jack Reinhardt

Set and costume design - Raffaëlle Bloch et Grégoire Perrier
Light design - Vassilis Klotsoliras
Sound and Music - Cyril Alata


 
"Extremophile" plunges into the cracks in the conscience of a ministerial chief of staff, a pilot
drones used by the US military, and a young scientist who gave up research for the benefit of industry. In the image of our interconnected exchanges, of our feelings exposed in the eyes of almost everyone, the text intersects remorse and forgotten dreams, doubts and the compromises of each character.


10.07.2017
Saraj, Resen


Life is a Lotto – Vladimir Gjurgjevic (Serbia)
Happy Theatre and Carte Blanche Theatre, Zemun

Direcror: Bojana Lazic
Video Projection: Milina Trsic
Actress: Monika Romic (Croatia)
 
Tragicomedy “Life is a Lotto” depict a series of extraordinary situations in 24 hours of the heroine Vera. She comes to the railway station, in by chance starts to tell her story.  


11.07.2017
Saraj, Resen

Closing Award Ceremony

Play in honor of the winners:
"Poet for Poets - Momcilo Nastasijevic" - Script,Director :Ivan Perkovic
NASTheater (Serbia)
 
There are not that many poets who identified themselves with their poetry in such extend. With Nastasjievic poem is a state of consciousness. 

МАРСЕЛ БОЗОНЕ – АКТЕР НА ЕВРОПА 2017

Импресиониран од филмот и филозофијата, Марсел Бозоне (Marcel Bozonnet) го открива театарот во текот на школувањето со Мишел Прине (Michel Pruner) и Жан Мезонав (Jean Maisonnave) - од основно училиште до Универзитет - почнувајќи во Организацијата за млади и спорт каде се сретнува со Морис Мазуел (Maurice Masuelle) кој го обучуваза актер аматер  притоа запознавајќи го со автори како што се Жан Тардjе (Jean Tardieu), Бертолд Брехт (Bertoit Brecht), Симон де Бовоар (Simon de Beauvoir), Мари-Жо Гро (Marie-Jo Gros), балерина која ќе одигра значајна улога во кариерата на Марсел Бозоне, и поетот Франсоа Доминик (François Dominique).
Во 1966 г. на фестивалот „Ноќите на Бургоњ“ (Nuits de Bourgogne), се среќава со Виктор Гарсиа (Victor Garcia), авангарден уметник, кој му ја доверува улогата на Еману (Emanou) во „Гробишта за коли“ (Cimetière des voitures) од Арабал (Arrabal). Марсел Марешал (Marcel Maréchal) го забележува за време на претставата и му понудува да се придружи на неговата екипа во Лион каде полека ќе стекне практично сценско искуство. Тој игра во текстови од Жан Вотие (Jean Vauthier), Луи Гију (Louis Guilloux), Пол Клодел (Paul Claudel) и Шекспир.
Две години подоцна, Марсел Бозоне оди во Париз каде го продолжува своето образование со балерината Лора Шелин (Laura Sheleen), ученичка на Марта Граам (Martha Graham), со која тој ја засакува американската школа и го засакува танцот кој создава спокој, мир, флексибилност и опуштеност што го одушевува и му вдахнува инспирација за неговата актерска улога.
Во 1968 г. се спријателува со Ален Кромбек (Alain Crombecque), се среќава со Патрис Шеро (Patrice Chéreau) кој му понудува да игра во неговата претстава „Војниците на Јакоб Ленц“ (Soldats de Jacob Lenz).
Во овој период, Марсел Бозоне се запознава и со Жан-Мари Вилежие (Jean-Marie Villegier) и Франсоа Рењо (François Regnault) кои му овозможуваат од близу да се соочи со театарскиот свет. Така ќе успеа да ги координира своите филозофски и книжевни интересирања со историјата на театарот. Следат убави артистички средби: Валер Новарина (Valère Novarina), Жан-Луи Жакопен (Jean-Louis Jacopin), актерите комичари Татјана Мушкина (Tatiana Moushkine), Пиер Табар (Pierre Tabard) и Катрин Селер (Catherine Sellers) кои го прифаќаат и подржуваат. Тој станува помошник на Роже Блен (Roger Blin) во неговата интерпретација на Магбет од Шекспир.
Во 1982 г. Марсел Бозоне, на барање на Жак Тожа (Jacques Toja), ја вклучува артистичката екипа од театарот Француска Комедија (Comédie Française) како гост за да го интерпретира Виктор, во „Виктор или моќните деца“ на Роже Витрак (Roger Vitrac), поставена на сцена од Жан Бушо (Jean Bouchaud). Станува член на трупата во 1986, година кога го игра Антиох во „Беренис“ од Расин, под раководство на Клаус-Мишел Грубер (Klaus-Michaël Grüber). Тој се појавува исто така и во Сина, Балкон, Учени жени, Златна глава, Торквато Тасо, Животот на Галилео, Вообразениот болен и Вљубениот доктор, Берберот од Севилијаи почнува да се занимава со  театарсја организација и педагогија.
Во почетокот на 80-те години, Марсел Бозоне се запознава со Ерик Бланш (Eric Blanche)  и во својот роден град Семур-ан-Оксоа (Semur-en-Auxois) го отвора театарскиот фестивал „Отворена претстава“ (Scènes en découverte) кој трае од 1983 до 1991. Ова искуство се покажува как темелно за Марсел Бозоне.
Од 1979 до 1984 е професор по сценска изведба во школата на ул. Бланцхе (денес ЕНСАТТ).
Назначен е за директор на Високиот државен конзерваториум за драмска уметност во јануари 1993 г. и тогаш ја напушта Француската комедија. Функцијатаја врши до јули 2001. Додека е на таа функција се залага за вокалниот и телесен труд отворајќи две нови одделеленија:Танц, под раководство на Каролин Маркаде (Caroline Marcadet) и Песна, под ракводство на Ален Заепфел (Alain Zaepffel). Отвора, исто така, атеље со желба да се запознае со различни пристапи во театарската педагогија (Кlaus Michael Grüber, Piotr Fomenko, Gregory Motton…). Го поврзува Конзерваториумот со други две школи: ЛА ФЕМИС и Декоративна уметност. Во 2001 е назначен за главен управник на Француската комедија, и останува до 2006 година. Во текот на овие години ја следи мисијата на Француската комедија програмирајќи класичен репертоар и ја отвора салата Ришелие (Richelieu) за современи автори, примајќи ги на тој начин во репертоарот Мари Диај (Marie Diaye) и Валер Новарина (Valère Novarina). Неговиот мандат е одбележан со покани на големите меѓународни режисери како Боб Вилсон (Bob Wilson), Пјотр Фиаменко (Piotr Fiamenko) и Анатоли Василјев (Anatoli Vassiliev), како и со ангажирањето на првиот црн артист во групата на Француската комедија: Бејкери Сангаре (Bakary Sangaré). Ја поставува на сцена во салата Ришелие претставата „Тартиф“од Молиер во мај 2005 г. и „Разврат“ од Пасолини во театарот Vieux Colombier во јануари 2007 г.
Во 2006 г. Марсел Бозоне ја формира својата компанија „ Патувачкa артистичка трупа“ (Comédiens voyageurs) со која престојува во Домот на културата во Амиен од 2007 до 2014 г. Тој прави турнеи низ Африка, Алжир, на Арапскиот полуостров и Средниот Исток со поетски читања од арапско-муслиманската, француската и алжирската книжевност. Ја режира претставата „Жаки“ од Елфрид Јелинек (Elfriede Jelinek) со Жудит Хенри (Judith Henry) и „Да се вратиме на улицата“ (Rentrons dans la rue) според текстови од Виктор Иго и Антонен Арто (Antonin Artaud), претстава изведувана во гимназиите во кои и самиот учел. Потоа ја прикажува претставата „Бајбарс“ (Baïbars), јаничар кој станува султан, според романот на Бајбарс, приказна од арапско-муслиманската литература. По „Чоколадо, црнец кловн“, претстава изведена во 2012 г. според текстот на историчарот Жерар Ноариел (Gerard Noiriel), првиот артист црнец на француската сцена го претставува кулоарот на бегалците од Мишел Ажие (Michel Agier) и Катрин Портвен (Catherine Portevin)во март 2013 во Домот на културата во Амиен, потоа  на турнеа во Департманот на Сом (Somme). Во 2014 г. во рамките на Фестивалот на Франкофоните во Лимузен (Limousin), во соработка со музичарот Ришар Дубелски (Richard Dubelski), изготвува театарско музички проект со шеесетина аматери: Никогаш моето срце не се откажа од добронамерноста кон градот Алеп.
Негово последно и актуелно дело, „Востание (а)“ што го подготви со актерката Валери Древил (Valérie Dreville) и музичарот Ришар Дубелски е прикажано во октомври 2015 г. во Домот Метало (Metalolos) во Париз.

MARCEL BOZONNET ACTOR OF EUROPE 2017

Passionné de cinéma et de philosophie, Marcel Bozonnet découvre le théâtre durant sa scolarité avec Michel Pruner et Jean Maisonnave (de l’école primaire à l’Université) en passant par l’organisme de la Jeunesse et Sports où il rencontre Maurice Masuelle qui le prépare à être un comédien amateur éclairé (il lui fait découvrir des auteurs comme Jean Tardieu, Bertolt Brecht, Simone de Beauvoir), Marie-Jo Gros, danseuse qui aura une grande importance pour Marcel Bozonnet, et le poète François Dominique.

En 1966 il rencontre, à l'occasion du festival des Nuits de Bourgogne, Victor Garcia, artiste d’avant-garde, qui lui fait interpréter le rôle d'Emanou dans Le Cimetière des voitures d'Arrabal. Marcel Maréchal le remarque lors de cette représentation et lui propose de rejoindre sa troupe à Lyon où il va peu à peu faire l’expérience de la pratique de la scène et de la camaraderie théâtrale. Il interprète des textes de Jean Vauthier, Louis Guilloux, Paul Claudel et Shakespeare.

Deux ans plus tard, Marcel Bozonnet monte à Paris où il poursuit sa formation avec la danseuse Laura Sheleen, élève de l'Ecole de Martha Graham, avec laquelle il s'imprègne de l’école américaine en s’initiant à une danse qui repose sur le calme, la tranquillité, la souplesse, la respiration qui lui plait énormément et dont il s’inspire pour son jeu d’acteur.

En 1968, il se lie d’amitié avec Alain Crombecque et rencontre Patrice Chéreau qui lui propose de jouer dans sa mise en scène des Soldats de Jacob Lenz.

Dans cette même période, Marcel Bozonnet fait aussi la connaissance de Jean-Marie Villégier et François Regnault qui lui permettent d’appréhender au plus près le monde du théâtre. C’est ainsi qu’il pourra conjuguer ses aspirations philosophiques et littéraires avec l’Histoire du théâtre. Les belles rencontres artistiques vont se poursuivre : Valère Novarina, Jean-Louis Jacopin et les comédiens Tatiana Moukhine, Pierre Tabard et Catherine Sellers qui l’accueillent et le soutiennent. Il devient aussi l'assistant de Roger Blin pour sa création de Macbeth de Shakespeare.

En 1982, Marcel Bozonnet, à la demande de Jacques Toja, intègre la troupe de la Comédie Française comme pensionnaire pour interpréter Victor, dans Victor ou les enfants au pouvoir de Roger Vitrac, mis en scène par Jean Bouchaud. Il devient sociétaire en 1986, année où il interprète Antiochus, dans Bérénice de Racine, sous la direction de Klaus-Michaël Grüber. Il se produit également dans Cinna, Le Balcon, Les Femmes Savantes, Tête d'Or, Torquato Tasso, La Vie de Galilée, Le Médecin malgré lui et Le Médecin Volant, Le Barbier de Séville.
Responsable d'institutions et pédagogue

Au début des années 1980, Marcel Bozonnet rencontre Eric Blanche avec qui il va créer dans sa ville natale, Semur-en-Auxois, le festival de théâtre « Scènes en découverte » qui dure de 1983 à 19891. Cette expérience est fondatrice pour Marcel Bozonnet.

De 1979 à 1984, il met en pratique sa passion pour la pédagogie théâtrale en tant que professeur d’interprétation à l’école de la rue blanche (aujourd’hui ENSATT).

Il est nommé directeur du Conservatoire National Supérieur d'Art Dramatique en janvier 1993 et quitte alors la Comédie Française. Il occupe cette fonction jusqu’en juillet 2001. À ce poste, il s’emploie à défendre le travail vocal et corporel en créant deux nouveaux départements : Danse, dirigé par Caroline Marcadet, et Chant, dirigé par Alain Zaepffel. Il y développe aussi des ateliers en faisant appel à des intervenants étrangers toujours dans ce désir de faire se rencontrer différentes approches de pédagogies théâtrales. (Klaus Michaël Grüber, Piotr Fomenko, Gregory Motton…). Il met aussi en relation le Conservatoire avec deux autres écoles : la FEMIS et Les Arts décoratifs. En 2001, il est nommé administrateur général de la Comédie-Française, poste qu’il occupe jusqu’en 2006. Durant ces années, il poursuit la mission de la Comédie-Française en programmant un répertoire classique et ouvre également la salle Richelieu à des auteurs contemporains en faisant notamment entrer au répertoire Marie NDiaye et Valère Novarina. Sa mandature est marquée par l’invitation de grands metteurs en scène internationaux comme Bob Wilson, Piotr Fiomenko, ou Anatoli Vassiliev, ainsi que par l’engagement du premier artiste noir au sein de la troupe de la Comédie Française : Bakary Sangaré. Il met en scène pour la salle Richelieu Le Tartuffe ou l’imposteur de Molière en mai 2005 et Orgie de Pasolini au Vieux Colombier en janvier 2007.

En 2006, Marcel Bozonnet crée sa compagnie « Les Comédiens voyageurs » avec laquelle il est en résidence à la Maison de la Culture d’Amiens de 2007 à 2014. Il poursuit une tournée en Afrique, en Algérie, dans la péninsule arabique et au Moyen-Orient avec des lectures de poèmes de la littérature arabo-musulmane, française et algérienne. Il met en scène Jackie de Elfriede Jelinek avec Judith Henry et Rentrons dans la rue ! à partir de textes de Victor Hugo et d’Antonin Artaud, spectacle présenté en décentralisation dans les gymnases des établissements scolaires, dont il est aussi l’interprète. Il met ensuite en scène Baïbars, le mamelouk qui devint sultan, à partir du Roman de Baïbars, un conte de la littérature arabo-musulmane. Après Chocolat, clown nègre créé en février 2012, d’après un texte de l’historien Gérard Noiriel sur le premier artiste noir de la scène française, il présente Le couloir des exilés de Michel Agier et Catherine Portevin en mars 2013 à la Maison de la Culture d’Amiens, puis en tournée dans le département de la Somme. En 2014, dans le cadre du Festival des Francophonies en Limousin, il crée en collaboration avec le musicien Richard Dubelski un projet théâtral et musical avec une soixantaine d’amateurs : Jamais mon cœur n’a retiré sa bienveillance à la ville d’Alep.

Sa dernière création en date, Soulèvement(s), qu’il crée avec l’actrice Valérie Dréville et le musicien Richard Dubelski est représentée en octobre 2015 à la Maison des Métallos à Paris.